Pau Gasol her ne kadar gelmeyeceğini önceden açıklasa da İspanya’nın gruplarda böyle bir performans göstereceğini kimse beklemiyordu. Ancak dikkatli izleyici ve koç gözüyle bakıldığın da 1 numara da bir sorun yaşanacağı kendini gösteriyordu. Rubio mükemmel bir pasör ve lider olmasına rağmen oyunundaki o bitirici vuruşu yapabilecek şutunun olmaması rakip savunmacıların işini kolaylaştırıyor. Antrenörlük seminerlerinde ve pick and roll savunmasında öncelikli doktrin, kısa savunmacının perde yapan uzunun önünden geçip gardı takip etmesidir. Özellikle Euro Lig’de ana savunma prensibi olan bu seçenek ancak şutu çok istikrarsız oyuncular karşısında gözardı edilir. Burda kısa savunmacı uzunun arkasından dolaşır ve adam değişmesi sonucunda bilerek “miss match” kalınır ve uzun da gardın şutunu riske eder.

Bu sıkıntıyı İspanya şu anda yaşıyor. 5 maç sonunda 1/11 üçlü yüzdesi ve 5 sayı ortalamada kalması sonraki turlar için sorun olmaya devam edebileceğini gösteriyor. Raul Lopez’le bu boşluğu doldurmaları çok zor. Oysa Calderon bu noktada çok daha etkili bir isim. Aynı sorunu Rubio Barcelona’da ACB final serisinde yaşamış ve seride koç ilk iki maçta süreleri Lakoviç ve Rubio arasında dağıtırken 3. maçta Rubio 30 dakika üstü süre almıştı. Bu seride de Rubio 2 / 10 üçlükle bu noktada çok eleştirilmişti. Brezilya – Slovenya maçı da gösterdiki Lakoviç’e ağırlık vermiş olan Barca seriyi ve şampiyonluğu kazanabilirdi. Zira Brezilyalı Huertas’da Caja Laboral’ın gardı.

İspanya diğer mevkilerde şu anda Yunasitan’dan daha iyi durumda. Yunanlılar Rubio’nun bu handikap üzerinden savunmalarını düzenleyebilirler. Dimantidis – Fernandez ve Navarro – Spanoulis – Zizis çift yönlü eşleşmelerinde karlı çıkan tarafa ibre döner. Ancak buna rağmen İspanya pota altında daha hareketli ve Felipe Reyes gibi orta mesafe’de eşleşme sorunu yaşatabilecek bir seçeneğe sahip. Garbajosa’nın da varlığı ve şu için sık sık dışa çıkması İspanyol kısalar için havuz da rahat hareket alanı yaratıyor.

Marc Gasol için ise kilit nokta Schortsanidis’e karşı Rus uzunların yaptığı gibi direkt temasdan kaçınıp atışa yöneldiği sırada savunma yapıp şutunu bozmak ki bunu koç İhsan Bayülken oldukça iyi belirtmişti. Bu tür oyuncuların savunmasında ki en önemli seçeneklerden ve basketboldaki önemli detaylardan biri. Nasıl ki Scola’nın şut mekaniği önemliyse özellikle genç uzunlar için böyle ince detaylarda aynı derecede önemlidir.

Basketbolda artık eskisi gibi kesin roller ve pozisyonlar yok. Bunun yerine oyuncularda aranan ilk özellikler çabukluk ve güç. Altyapı ve A takım koçları bu temel üzerinden oyuncuyu işlemeye başlıyor. Artık savunmacısının fiziksel özelliklerine ve pozisyon bilgisine göre bir oyuncunun hücum opsiyonları değişebiliyor. Örneğin Ersan İlyasova’nın 3-4 oynaması ve hangisine uygun olduğu mevzusu ki bu noktada uzun uzun konuşulması muhtemel olsa da, rakibin o anki beşinin bunda esas etken olacağı en sağlıklı yaklaşım. Ancak hala geçerliliğini koruyan bir olay var ki post up iyi olan bir uzun dünya basketbolunda altın kadar değerli. Zira son zamanlarda 5 numaralar biraz kendileri biraz da koçların tercihiyle ya dışa kaçıp oynuyor ya da performansları bireyselden çok oyun kurucu odaklı oluyor. Bu yüzden ister forvet olsun ister pivot bir oyuncunun iyi bir sırtı dönük oyunu varsa ( Diamantidis ve Thorton’u çok önemli ve özel yapan bir etmen) rakip takım için direkt eşleşme sorunu oluyor.

İşte bu tip oyuncu kısırlığında Scola 4 maç üst süste 30 sayı barajını aşarak şampiyonanın tarihi performanslarından birini sergiliyor. Oberto’nun rahatsızlığı ve Delfino ve Prignioni dışında istikrarlı skor opsiyonu olmayan Arjantin’e karşı Sırpların daha rahat yardım getireceği bilinmesine rağmen % 63 ‘le 32 sayı atıp sadece 1 top kaybı yapması, Arjantin’in maçın sonunda kalmasını sağladı. Özellikle ilk yarıda postda aldığı kötü ve yüksek pasa rağmen hemen şut mekaniğini bulup sayıyı atması genç uzunlara defalarca izlettirilmeli. Yine maçın sonlarında Kristiç’in altından bıraktığı bir basket var ki ne derece mükemmel bir bilek hassasiyeti olduğunu gösteriyor. Yalnız maçta yaptığı tek hata bir kaç kez üçlü sıkıştırmalarda ters tarafta dipte kalan Gonzalez’i görememesi oldu.

Sırplar ise Velickovic’i oyuna alıp Scola’yı savunmada dışa çekip daha hareketli kalaraka maçın sonunda yorgun kalmasını istediler. Ancak bu planı sadece 3. çeyrekte 2 kez yapabildiler. Teodosiç’in savruk oyunu ve set dışı atışları Arjantini oyunda tuttu.

Şampiyona da klasik, dışa kaçmayıp yakın atışlarla skor bulan uzunların performansı bu oyunun taktiksel geleceği için önemli. Çünkü şampiyonadan sonra üçlük mesafesi 6.75 ‘e çekilecek ve dış atışlara dayalı oynayıp da yeni kurala adapte olamayan takımların performansı büyük düşüş gösterebilir.

İşte bu noktada konuyu Oğuz Savaş’a getirmek gerekir. Şu anda şampiyonada bölgesinde oynayan hemen hemen her oyuncudan daha istikrarlı ve sağlıklı bir şut mekaniği var. Artı zaten bildiğimiz iyi seviyede diyebileğimiz post up’ı bulunmakta. Tek eksiği biraz daha “HIZ”  kazanması ki eskiye göre daha hareketli olmasına rağmen biraz daha yol katetmesi gerekiyor. Bunu da ekleyip uzun süreler verildiğinde çok özel bir duruma gelir ki pas fundamentali de iyi seviyede.

Ne diyorduk ? Scola gibi oyuncular bu oyunda daha çok olmalı basketbol sadece el üstü 3 lüklere dayalı ve pivotların figüran kaldığı bir spor değildir. Bu 2009′da da bugünde kanıtlandı. Sırtı dönük oyunları kısıtlı olsa da semih ve Ömer Aşık’a oyunda en az bir kez top indirip onları kullanmanın ne denli yarar sağladığını görüyoruz.

(Foto kaynak : www.fiba2010.com)

 İstanbul grubunda 2.lik için kazananın büyük avantaj sağlayacağı karşılaşmada Slovenya, Brezilya’yı baştan sona kontrolünde götürdüğü maçın sonlarında zor anlar yaşasa da 80 – 77 ‘yle geçti.

SLOVEN KOÇDAN AKILLI BİR HAMLE

Brezilya’nın ABD’ye karşı performansı düşünüldüğüde form durumları itibariyle favori onlardı. Özellikle Amerika’nın hızına ve sertliğine ayak uydurabilmeleri Slovenya karşısında avantaj sağlıyordu. Ancak bu avantaja karşı Sloven koç Beciroviç – Lakoviç – Dragiç üçlüsüyle başladı ve maçın kontrolü baştan Slovenlere geçti. Artı kesinlikle zorlama 3 lüklerden kaçındılar ve Slokar dahil ilk amaç yakın atışı yani Prezec’i beslemekti ve bunda çok başarılı oldular. Beciroviç ve Lakoviç deliciliklerini çok iyi kullandı. Burda Beciroviç hücumda sakatlığının etkilerini tam olarak atamasa da ve bunun bireysel hücum performansına yansıyan sıkıntılarını çekse de savunmada ve ribaundlarda (9 ribaund) iyi iş çıkardı.

Dragiç – Lakoviç ikilisi o kadar etkili oldular ki birebirde her geçişleri rahat sayı demekti zaten Prezec başta olmak üzere bu bölgeden % 72 ‘yle atınca Brezilya’nın maçı kazanması çok zordu. Nachbar’ da maçlar ilerledikçe veya önemli maçlarda form tutuyor. Bugün stabil bir şutör kadar içeri drive eden ve orta mesafeyi de zorlayan bir Nachbar vardı. Şut mekaniğinin çabuk ve yüksek olması zaman zaman oynadığı 4 numara için büyük avanta

RİBAUND ÜSTÜNLÜĞÜ TOP KAYIPLARINI TELAFİ ETTİ

Hırvatistan maçındaki ribaund üstünlüğünün özellikle savunma ribaundlarında devam etmesi tempoyu kontrol etmelerini sağlayan bir diğer etmendi. Rakibin çabuk ellerine karşı yaptıkları 16 top kaybına karşın 35 e 23 ribaund üstünlüğü Slovenlerin planlarının işlemesini sağladı.

ALAN SAVUNMASI KİLİTLEDİ

Skor 70 – 53 olduktan sonra Brezilya son bir çare alan savunmasına başvurdu. Nachbar’ı doğru bir hamle olarak oyuna alınsa da özellikle Dragiç’in sanki elinden kayarmışcasına yaptığı benzer top kayıpları Brezilya’yı maça soktu ve o noktada Sloevenler’de eller titremeye başladı. 15 – 0 lık seriden sonra Lakoviç’in 2 üçlüğü’ne Nachbar’ın katkısı maçı slovenlere getirdi. top kayıpları yüzünden Nachbar’ı bir türlü özellikle diplerde kullanamayan Slovenya bunun üzerinde çalışmalı.

Brezilya ise Amerika maçındaki görüntüden uzaktı özellikle Huertas – Splitter bağlantısını yapamadılar. Burda Lakoviç’e bir kez daha dikkat çekmek gerekir savunma yönünde de en az hücum kadar iyidi yardım rotasyonuna gelip top çalan Huertas’ı oyunun belli bölümlerinde çok iyi savunan komple bir gard vardı sahada. Huertas’ın asist sayısı biraz yanıltıcı zira maçı kendi oyunlarıyla kazanamayacağını anlayınca ilk 5- 10 saniyede sonuçlanan biraz da kedi fare oyunu misali bireysel çabalardan gerçekleşen bir istatistik oldu.

Bugün Lakoviç’in performansı kupa genelinde şu ana kadarki en özelllerden biriydi.

Yıllardır milli takımın potansiyeline zincir vuran en önemli etmen  buydu. Konsantre olamamanın verdiği takım oyunundan uzak görüntü ve kaybolan özgüven 1-2 maçlık parlamaları genele ve sonuca yansıtamamak. Bu yüzden şampiyona bu açıkları taraftar desteğiyle kapatmak için çok önemli.

HIZLI DÜŞÜN  HIZLI OYNA

Zihinlerde galibiyetin kesinlikle anahtar noktası. Hızlı düşünmek sürekli kat yapıp, uzunların devrilerek hareketli olması oyuncuların eksiklerini kapaması için 1 numaralı yol. Saha görüşü ve ikili oyunlarıyla rotasyondaki en iyi adam olan Kerem ve deliciliğiyle öne çıkan Ender’in performansı tam istenilen ideal seviyedeydi. Böyle olunca da zaten hızlı olan uzunlarımız Schortsanidis dışında da ağır olan ve sırtı dönük opsiyonları da çok zayıf olan Yunan uzunların yanından geçti gitti.

ERSAN İLYASOVA ESAS ADAM

Hidayet’in kariyeri ve Ersan ‘ın yaşında yaptıklarından daha iyi olabilir ama şu anda bu takımın sistem içinde kalıp da etkili olmayı başaran en iyi oyuncusu Ersan’dır. Seti bozmadan doğru yerde şut atan uzun kollarıyla savunmada özellikle alanda tüm pas açılarını kapatabilen Ersan’ın bu özel performanslarına alışkınız.

HİDAYET RİTMİ BOZUYOR

Burdaki en büyük sorun skora yönelik oynamayı öncelik haline getirmesi ve bunun yaptığı çok büyük iki hata ya erken şut atması ya da tam tersi topla çok oynayıp pas trafiğini kesmesidir. Bu da ister istemez 32 – 33 dakika yaptığımız hareketli bol kat ve pick and roll’e dayalı oyunu engelledi. Maçın sonunda o ritmi tekrar bulmak mümkün olmadı çünkü kaybetme korkusuna bağlı stres faktörü rahat oynamamızı engelledi.

MÜKEMMEL ALAN SAVUNMASI

Rusya’ya yaptığımız gibi yüksekten başlayarak yapılan bir alan savunmasına karşı Spanoulis – Diamantidis ikilisinin sorun yaratacabileceği ve bu yüzden maçta görebileceğimizi tahmin etmiyordum. Ancak takım herkesi mutlu bir şekilde yanılttı üstelik bunu uzun bir beşle yaparak. Burda ne kadar hücumda kısır olsa da Hidayeti’in Kerem’in yanında çok çok iyi bir iş çıkardığını söylemek gerekir.  Zaten 72 – 54 ‘den sonra yaşana krize karşı maçı çift hanelerden kazandıran bu savunma oldu

RİBAUNDLARDA ÜSTÜNÜZ

2009′ daki maçtaki büyük sorun burada yaşanmadı Kerem – Ender ikilisinden 8 ribaundluk katkı ve koç İhsan Bayülken’in maçtan önceki tezini tam da doğrular nitelikdeydi.

ASİST SAYIMIZ YÜKSEK

17 asist bu tür maçlar için çok başarılı biri rakam ki sonlarda yaşanan tutukluk olmasaydı 20 yi geçerdik. Bu da ne kadar pas trafiğini ve ikili oyunların başarılı olduğunu gösteriyor.

DAHA AZ TOP ÇALDIK AMA

En az çaldığımız kadar topa da el sokup 5-6 saniye kala setlerindeki final pasını yapmalarını engelledik.

DOĞRU SİSTEMDE OYNAYAN BİZDİK

Her iki takımda aynı sayıda top kullandı ama 2 lik  3 lük dengesi çok farklıydı son dakikalardaki el üstü zorlamaları saymazsak. Rakibin oyununu bu kadar üçlük üzerine kurmasını iyi değerlendirdik. Çünkü savunma da sürekli aynı sertlikde olunca maç sonu o fiziki mücadeleden sonra uzunların o şutları yüzdeli sokması zordu.

FAUL SAYILARI

Hakemlerin bu kadar çifte standartına rağmen rakipten daha az faul yapıp serbest atış çizgisine daha çok gitmeyi başarabilmek maçı söke söke aldığımızın işaretidir.

TEŞEKKÜRLER HEPİNİZE UZUN ZAMANDIR YUNANİSTAN’A KARŞI BÖYLE BİR GALİBİYETE İHTİYACIMIZ VARDI

2009′da ki maçtan önemli dersler çıkarıp rakibin iyi yaptığı şeyleri sıralamak, dikkat edilmesi gereken noktaları belirtmek açısından bir çözüm teşkil eder.

Hücum ribaundları kesinlikle önemli zira  2009′da uzatmada kaybettiğimiz maçta ribaundlarda genel olarak 47 – 28 hücum ribaundlarında ise 17 – 9 gibi ezici üstünlükleri var. Burda da bu özelliklerini koruyorlar Porto Riko maçının en kritik noklatarında eksik olmalarına rağmen yine kritik hücum ribaundlarını aldılar. Özellikle şutların ters tarafından muhakkak bir dış adamı hücum ribaunduna sokuyorlar. Bütün uzunları ribaundlarda yer tutma konusunda oldukça iyiler.

Atışlarda 2 lük ve 3 lük oranı ilk 2 maçtaki rakiplerine onaran oldukça farklı. Dış atışlara endeksli oynuyorlar ki uzunlarda buna dahil Spanoulis – Diamantidis – Zizis üçlüsüne vereceğimiz cevap bir diğer kritik nokta. Diamantidis ve Spanoulis rakip ufak bir seriyle öne fırlayınca hemen kontrolü ele alıyor ve seti kurmadan hızlı bir şekilde dış şutlarla geri gelmeye çalışıyorlar. Porto Riko’nun 8-9 sayı öne çıktığı anda ve geçen sene bize karşıda bunu denediler ve başarılı oldular. Artı bu ikili birebirde kesinlikle üstünlük kurmamalı.

Dimantidis’e yapacağımız savunma onun maç sonu diri kalmaması açısından çok önemli. Birde hakem faktörüne kafayı takmadan maçı oynamalıyız. Çin içeriyi sürekli zorlayarak rakipten çok serbest atış atabiliyorsa bizde bunu yapabiliriz.

Turnuvanın, ısınma havasında geçen ilk gününden sonra sıkı maçlar ard arda gelmeye başladı. İşte bir çok kişinin beklediği “İyi bir uzunu olan takıma karşı Amerika ne yapar” sorusuna da bu maç, geçici de olsa cevap teşkil etti.

HUERTAS – SPLİTTER

Amerika’ya karşı başarılı olmak istiyorsanız öncelikle ayaklarınız çok hızlı ve ellerinizde aynı oranda çabuk olmalı. Ancak bu şekilde tempoyu ayarlama şansı yakalarsınız. Buna ikili oyunları da eklerseniz Avrupa basketbolundaki farkı ortaya koyabilirsiniz. Şu anda onlara karşı bu şekilde oynayabilecek 3 takım var Arjantin – İspanya ve Brezilya. Huertas – Splitter’in ACB’de Caja Laboral’de oynayıp birbirini çok iyi tanıması, faul problemi yaşayana dek Amerikayı bozmaya yetti. Bunun dışında Barbosa – Machado ‘dan başlayarak tüm dış adamların stabil kalmayıp tamamen kat yapmaya yönelik oyunu sayesinde her ne kadar kaçırmış olsalarda çokca boş şut bulmalarını sağladı. Brezilya ve Arjantin’in önemli oyuncularının İspanya’da oynaması da ekollerin ne denli benzer olduğunu gösteriyor.

BREZİLYA SAVUNMASI

Öncelikle ilk iki maçtaki gibi Amerika’dan kolay fast break ve transition sayıları göremedik. Çünkü Brezilya çok iyi geri koştu maçın son bölümlerinde Rose ile buldukları sayılar haricinde Amerika savunmayı 2 ye 1 ve 3 e 1 veya eksik yakalayamadı. Bununla beraber alamadıkları ribaundlarda  Brezilyalıların sürekli topa el uzatmaları ve ilk pası engellemeleri de hızlı hücumu engellemek içindi.

HUERTAS YORULDU VAREJAO’NUN EKSİKLİĞİ HİSSEDİLDİ

Maç ilerledikçe Brezilya’nın  yorgunluğu yüzlerden okunuyordu. Bir Huertas ve Barbosa’nın yakın seviyede yedeği olsaydı ikinci yarıda kaçan 6-7  tane boş üçlükten en azından ikisi girerdi. Aynı şey Splitter içinde geçerli. Billups 3 faul olduğunu bildiği için Odom’ı sürekli perdelemeye çağırıp Splitter’in üzerinden oynayıp Amerikayı maça ortak etti. Sağlam bir Varejao bu durumda sert bir faul yaparak gerekli mesajı verirdi.

DURANT EGOSUZ YILDIZ

NBA’in en genç sayı kralı olmasına karşın Avrupa basketboluna da uygun özellikleri olan Durant’in tekniğindeki yumuşaklığı ve kıvraklığını izlemek çok büyük bir keyif. Topla bu kadar haşır neşir olmadan saf bir skorer olması onu çok özel kılıyor.

AMERİKA ROTASYONU BOZMAK ZORUNDA KALDI

Maçta Amerika’nın dengesinin ne denli bozulduğunu gösteren 1 numaralı istatistiki veri. 5 oyuncu 30 ve üzeri dakika süre aldı. İdeal beşi değiştirip kontrolü kaybetme endişesiyle onlarda görünürün tam tersine maçta rotasyonu daralttılar ve maç sonunda Brezilya gibi yorgun düştüler.

Turnuva kendi dinamikleri içinde güzel maçlara sahne olmaya devam edecek. (foto kaynak : www.megabasket.net)

Turnuvanın “Sırbistan – Almanya” maçıyla beraber en çekişmeli maçını izlemiş bulunuyoruz. Slovenya 2009′un rövanşını vermedi. Normal zamanda önemli yeteneklerine ve potansiyellerine karşın her iki takımda savunmada mülayim bir görüntü çizip soft kalınca turnuvalarda hiç bir zaman bitirici vuruşu yapamıyorlardı. Anlaşılan bu takımların sertlik kazanması için aralarında sık sık maç yapması gerek. Maç da bir bakıma 2009′un benzeri oldu. Hırvatların üstünlüğüyle başlayan ve sonrasında Slovenlerin yavaşça gelip geçtiği bir gündü.

HIRVATLAR AVANTAJI KULLANAMADI

Maç başladığı andan itibaren Hırvat uzunların özellikle orta mesafe şut özellikleriyle öne çıkması bekleniyordu. Ama ilk çeyrekte özellikle uygun durumdaki şutları kaçırınca önde olmalarına rağmen farkı yükseklere çıkaramadılar. Bu açığı Marko Tomas kapattı ABD maçını dikkatle izleyenler Tomas’ın sadece stabil bir şutör olmadığını pentresi de kuvvetli biri olmaya başladığını görürler. Maçta bunu doğrular nitelikdeydi. Yaptıkları bir önemli hata da hücumda Slokar’ın yavaşlağını çok iyi kullanmalarına rağmen savunmada yanlış yardım zamanlamasıyla boş bırakıp yedikleri üçlüklerle rakibi maçta tutmaları oldu. Bu tarz istikrarsız bir oyuncuyu oyuna ısındırmakla büyük bir hata yaptılar.

Sertlik ve mesaj verme adına gereksiz faulleri dozajını fazla kaçıran Hırvat’lar bunun bedelini 2. yarıda ödedi. Ancak bu uzunların bireysel performansından çok faul probleminden dolayı yardım savunmasında aksamaları neticesinde gerçekleşti.

Nitekim 2. yarı bu yüzden 3′lük yağmuru şeklinde geçti. Lakoviç’in önderliğinde başlayan bu süreçte Dragiç – Beciroviç ve Udrih’in ara ara devreye girmesiyle kontrol tamamen Slovenlerin eline geçti. Bu hamleye karşılık olarak Koç Vrankoviç Popoviç’i sahaya sürdü. Organizasyon dışı üçlüklerle gelen seriyle öne geçince hamlenin tuttuğu düşünüldü ve Tomas oyundan soğudu. Yüzdelerin normale dönmesiyle ibre son kez Slovenlere döndü.

Slovenler ilk yarıdaki top kayıplarını maç boyunca kritik anlarda kazandıkları hücum ribaundlarıyla telafi ederken. Hırvatlar maç öncesinde söylendiği gibi % 54 le faul atmanın bedelini maç sonu kaçırdığı çok kritik 5 atışla ödedi.

Maçın sert başlamassına rağmen yüksek skorla bitmesinin bir nedenide hakemlerin her iki yarıda da nispeten farklı düdükleriydi. Bu da takımların savunmasını etkiledi.

Son olarak normalde Euro Lig’in ağır temposuna karşın iki takımında 2 lik 3 lük dağılımının tahmin edilenden fazla olduğunu düşünüyorum. Bu biraz da oyuncuların maçı oynamasından çok atmosfere ve tempoya kendini kaptırmalarından kaynaklanıyor olmalı.

Bizim için esas turnuvanın başladığı maç oldu. 2009′un ilk beş maçındaki gibi yüksek savunma direnci ve sertliğinin galibiyet için anahtar olduğunu kanıtladı diyebiliriz. Oğuz dışında post up yapan uzunumuzun olmadığı ve  rotasyonda arka planda kalması sebebiyle (Tanjeviç her zaman ince ve daha hareketli uzunlara öncelik vermiştir) dış adamların performansı önemliydi. Bunu sadece skor anlamında değerlendirmek sağlıklı olmaz uzunlara pozisyon hazırlama ve besleme açısındanda değerlendirmek gerekir.

Daha hava atışından oldukça sert ve ağır tempoda geçeceği belli olan maçta kontrolü ele alabilecek ufak seriler gerekliydi ve maçın kontrolü 2. periyodun başında Ersan’ın tipi ve Ender’in uzak mesafeden üçlüğüyle bize geçti. Pozisyonlarda şansımız  olsa da maç boyu tüm şutların el üstü olduğu düşünüldüğünde maçın anahtar anları oldu. Ön iki dış adamımızın 3 lük dışına çıkıp tepeye açılarak yaptığı alan savunmasına geçen ekibimiz karşısında Ruslar’ın birebirleri denemeyip havuzdan yaralanamaması, artı ek olarak Ponkrachov’un ilk yarıdaki 4 top kaybı farkın çift hanelere çıkmasını sağladı. Rusların Holden’ı veya o tarz bir delici oyuncu aradığı çok aşikar Bykov dahil dış oyuncularının deliciliği olsa da bitiriciliği ve pasörlüğü zayıf olduğu için doğru açıları bulamadılar. Tabi bu noktada Ömer Onan ve Sinan Güler’i de es geçmemek lazım. Tüm bunların yanında her zaman ortalama sayılabilecek orta mesafe şutu olan rus uzunlarının eşleşme problemine karşı uzunlarımızın çabukluk ve atletiklik olarak verdiği cevap bir diğer anahtar nokta zira Portoriko karşısında 5 / 8 atan Mozgov bu maçta şut sokamadı. Oğuz’un ağır kalmasından dolayı erken faul problemine girmesi ( 9 dakika 2 faul) çabukluk ve atletiklik tezini doğrulamış oldu.

Bundan sonrası ne olur ? Öncelikle bu savunma direnci artarak devam etmeli sonrasında ise oyun kurucular artık topla gereğinden fazla oynamayı bırakmalı. Setde tempoyu hızlandırmak lazım çünkü buna uygun uzunlarımız var.

Hidayet için bir şeyler söylemek gerek. Oyuna ısınmak sadece skor yapmak demek değildir. Koçunda dediği gibi ”Şutun girmiyorsa sahada yapacak başka bir şeyin mutlaka vardır”. Ne zaman ki bu şekilde düşündü hem kendi performansı hem de takımın ki olumlu yönde arttı.

Son olarak kazanacağımız belli olduktan sonra bu kadar çabuk disiplinden kopan takım görmekten bıktık. Bu sadece Milli Takım’da değil kulüp takımlarında var ve bu yüzden Euro Ligde kaç defa ikili averaj yüzünden grup birinciliklerini kaçırdık. Ekol olmak böyle ince noktalarda kendini belli ediyor. Rusya maçı kaybedeceğini anladığı an en azından farkı korumaya ve azaltmaya oynadı. 14 sayıyla galip geldiğinde rakiplere vereceğin gözdağı başka tek hanelerde kazandığın zaman ki başkadır.

Cumartesi günü “YENSEN DE YENİLSENDE” programına bizleri konuk eden Sayın BAĞIŞ ERTEN ve BANU K. YELKOVAN’a, ve Pazar günü de “BOL BASKET” programına konuk edip, ayrıca YENSENDE YENİL SENDE programında önemli katkıları olan EYÜP YILDIZ ve GÖKÇE BAŞARAN’a bjkbasket.org ve bjkbasket.com ailesi olarak çok teşekkür ederiz.

Programdan önce ve program sırasında konuştuğumuz Efes Pilsen, Fenerbahçe ve Galatasaray’lı   basketbol gönüldaşlarımızla yaptığımız değerli sohbet içinde kendilerine teşekkürü borç biliriz. Kendileriyle tanışmak büyük bir keyifti.

AMERİKA – HIRVATİSTAN

Son olarak Rondo’yu kadrodan kesen Amerika her ne kadar farklı kazansa da aynı hatalara veya kusurlara sahip. Öncelikle Billups dışında ikili oyun konusunda saha görüşleri ve pas zamanlamalarında çok sıkıntı yaşıyorlar ve bu noktada sonuca Westbrook – Rose ikilisinin kuvvetine ve atletikliğiyle gidiyorlar. Bir diğer önemli hataları ise ilk yarıdaki alan savunmasına karşı yüksek postda Durant’i kullanmamak oldu ki bu da rakibe yakalandıkları dönemi gösteriyordu. Yine set savunmasından çok baskıyla top çalma odaklı savunmaya yoğunlaşıyorlar. Ancak bu sefer zaman zaman bunu rakibin hücum süresinden çalmak içinde yaptılar.

Hırvatlar için söylenecek en önemli nokta Tomiç oldu. Bugün konuşulduğu üzere turnuvanın yıldızı olmaya aday ve Gasol olmadığı bir turnuvada onun gibi bir oyuncunu çıkması çok önemli görünen o ki doğru kariyer planlamasıyla Gasol’ün özelliklerini taşıyan bir oyuncu olabilir. Bunun dışında Marko Tomas’da başarılı bir maç çıkardı denebilir. Hırvatların en önemli eksiği ve tam tersi Amerika’nın turnuva boyunca en önemli artısı ise atletiklik ve çabukluk. Doğru seti Hırvatlar düşünüyordu ancak sonuca Amerika gitti. Bu çabukluğa ayak uydurabilen tek dış adam Tomas oldu.

FRANSA – İSPANYA

Maçın anahtarı daha az top kullanmasına rağmen 2 liklerde İspanya’nın sadece 11 isabetde kalmasıydı. Bu da İspanya gibi bir takımın maç sonunda 9 asistde kalması anlamına geliyor ki rakipten 5 hücum ribaundu fazla almalarına rağmen bu gerçekleşti.  Navarro – Llull – Fernandez üçlüsü atletik Fransızlara karşı düşük yüzdeyle oynamasını da bu istatistiği oluşturan bir diğer etken oldu. Fransızların bir diğer avantajı da kısalara baskı yapan rakibe karşı Diaw gibi uzun pasöre sahip olmaları zira Suns’ın en iyi dönemlerinde takımın önemli bir dişlisi olmuştu. İspanya 2009 ‘a da kötü başlamıştı bu yenilgi turnuva dinamikleri açısından kendilerine gelmesini sağlar.

RUSLAR SON DÜZLÜKTE GEÇTİ

Maçta bizi yanıltmayan bir Porto Riko izledik. Belli bir sistemden çok bireysel performansa odaklı günüde olduğu ana her takıma kafa tutan olmadığında ise herkese yenilebilen Porto Riko bugün maçta bunun bir örneğini daha gerçekleştirdi. Ayuso’nun yokluğu ver gard rotasyonundaki darlık son dakilarda nefeslerinin kesilmesine neden oldu. Rusya’da da aynı sorun var Ponkrachov’un performansı belirleyici olacak.

TİPİK BİR YUNANİSTAN MAÇI

Maç sonlarını çok iyi oynayan Yunanistan bir kez daha bu özelliğini gösterdi. Bourisis ve Zizis’in 21 sayısına rağmen Dimantidis en kilit oyuncuları zira tüm maç sonu geri dönüşlerde savunmadaki ana faktör ve sertliği başlatan oyuncudur.